Επαγγελματική Εκπαίδευση… νομοθετοῡσι γάρ μέτ’ εὐτελείας.

                  Της Μπίσσα Ελισάβετ

Με το νομοσχέδιο για την Επαγγελματική Εκπαίδευση (νόμος υπ΄αριθμ.4763/21-12-2020), το ΥΠΑΙΘ υλοποιεί το πρώτο βήμα μιας ευρύτερης εκπαιδευτικής πολιτικής, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει την συρρίκνωση της Δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και την κατεύθυνση της συντριπτικής πλειοψηφίας των νέων στις δομές της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, η οποία με τη σειρά της θα βασίζεται σε ένα εκτεταμένο δίκτυο ιδιωτικών δομών και σε ένα μικρό αριθμό (συρρικνωμένων) δημόσιων δομών. Αποτελεί πιστή αντιγραφή των πάνω από μια δεκαετία οδηγιών και εκθέσεων του ΟΟΣΑ, της Ε.Ε. και του ΣΕΒ.

Προς «τζογάρισμα» και ιδιωτικοποίηση των συντάξεων

Ο Τάσος Σταυρόπουλος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών, γράφει για την ΑΝΤΙγραφή:

 Το μεταπολεμικό κοινωνικό κράτος που είχε θεμελιωθεί με τους αγώνες των εργαζομένων και με το φόβο του αντίπαλου δέους (Σοβιετική Ένωση), όπως το είχαμε γνωρίσει, δεν υφίσταται πλέον. Η ξεθεμελίωση άρχισε με την κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου. Από τότε άρχισαν να πληθαίνουν οι φωνές στη Δ. Ευρώπη για το «τεράστιο» κόστος που είχε για το σύστημα η Κοινωνική Ασφάλιση. Πολλοί άρχισαν να αμφισβητούν ανοικτά και πριν τη συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) τη σκοπιμότητα των Ταμείων Ανεργίας, των συντάξεων και την εγγύηση του κράτους για την Κοινωνική Ασφάλιση.

Α.Ρ.ΠΑ: ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΜΑΪΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ (Ενημερωτικό σημείωμα προς τους συναδέλφους )

 Μετά το φιάσκο της εκλογικής διαδικασίας για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας και την απάντηση του κλάδου με τεράστια αποχή από την διαδικασία και την συνακόλουθη παραίτηση των υποψηφίων όλων των παρατάξεων, είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιούνται υπηρεσιακές μεταβολές (άρση υπεραριθμίας, οργανικές τοποθετήσεις, βελτιώσεις), χωρίς την παρουσία αιρετών εκπροσώπων του κλάδου. Τα νόθα ΠΥΣΔΕ που συγκρότησε η κ. Κεραμέως με τη διαχείριση των υπηρεσιακών μεταβολών επιχειρούν να δώσουν την απαραίτητη νομιμοφάνεια στις τοποθετήσεις χωρίς να υπάρχει ο έλεγχος που θα εξασφαλίζει τη διαφάνεια και θα αποκαλύπτει μεθοδεύσεις και αδιαφανείς διαδικασίες. 

Α.Ρ.ΠΑ: Κείμενο και φωτογραφίες από την παρέμβαση στην πλατεία Ιατρίδη

       «Να φοβάσαι τη μέρα που θα σταματήσουν οι απεργίες…να φοβάσαι τη μέρα που ο Συνειδητός Άνθρωπος θα πάψει να αγωνίζεται και να πεθαίνει για μια ιδέα, γιατί αυτή και μόνο η ιδιότητα είναι το θεμέλιο του Ανθρώπινου Συνειδητού…».

                Τζον Στάινμπεκ, Τα Σταφύλια της Οργής

Επειδή το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, μέσα  από τα πιο χαρακτηριστικά άρθρα του, επιδιώκει:

A.Ρ.ΠΑ: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας

 

Γονείς και εκπαιδευτικοί μαζί για την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου

Στις 11 Μαΐου δημοσιοποιήθηκε η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για την ίδρυση Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων. Σε αυτή δε συμπεριλαμβάνεται κανένα Γυμνάσιο και Λύκειο στο νομό μας. Η κινητοποίηση εκπαιδευτικών και γονέων κατάφερε να εμποδίσει μια εξέλιξη πολύ δυσμενή για όλα τα σχολεία του νομού. Η γενίκευση των Πρότυπων και Πειραματικών, που επιδιώκει εμμονικά το Υπουργείο, υποβαθμίζει το σύνολο των σχολείων και επιβάλλει έναν άκριτο ανταγωνισμό που λειτουργεί σε βάρος της ουσιαστικής μόρφωσης των παιδιών.

Το εκπαιδευτικό κίνημα δεν είναι εκ προοιμίου αντίθετο με τη λειτουργία Πειραματικών Σχολείων. Αναγνωρίζει την ανάγκη ουσιαστικής έρευνας και πειραματικής εφαρμογής νέων διδακτικών μεθόδων, προγραμμάτων και βιβλίων.

135 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

 

     Οι κατακτήσεις και η παρακαταθήκη της εξέγερσης του Σικάγο του 1886 αυτή τη χρονιά έχουν μπει επιτακτικά στο προσκήνιο μετά το επερχόμενο αντεργατικό νομοσχέδιο. Η πολιτική δράση και οργάνωση που πυροδότησε τον πόλεμο με τα αφεντικά και το 8ωρο που κατακτήθηκε με αίτημα “8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ελεύθερου χρόνου”, έρχονται να καταπατηθούν από το θεσμικό οπλοστάσιο της ΝΔ. Η κυβέρνηση εκμεταλλευόμενη την υγειονομική κρίση και τον εγκλεισμό του κόσμου στο σπίτι για την «αντιμετώπισή» της, έχει αποδυθεί σε ένα κρεσέντο εφαρμογής αντιλαϊκών και νεοφιλελεύθερων μέτρων, που αποτελούν πάγιες θέσεις του μεγάλου κεφαλαίου και ανάμεσα στα οποία, εξέχουσα θέση κατέχουν οι μεταρρυθμίσεις στο χώρο της εργασίας.